Przyznaję - były to jedne z najtrudniejszych kolczyków jakie zrobiłam. Samo szycie zajęło mi mniej więcej 3 godziny. Każdy detal przyszywałam osobno, by później stworzyć z tego piękną całość. Chciałam by kolczyki były wykonane solidnie. Pierwszy raz pracowałam z filcem jako elementem garderoby, gdyż wcześniej wykorzystywałam go do ozdoby kartek, albumów i tym podobnych rzeczy. Materiały które miałam w domu nie nadawały się idealnie do stworzenia biżuterii "na lata" dlatego często łączyłam dwa kawałki filcu. Starałam się ukryć każdą pętelkę i łączenie szwów.
Praca była satysfakcjonująca. Już dawno nie czułam "tego" bólu w plecach i w szyi. Do roboty zabrałam się zaraz po przyjściu do domu i nie żałuję! Sobie udowodniłam, że cokolwiek wymyślę - mogę zrobić, a koleżance, że nie rzucam słów na wiatr ;)
Największym komplementem jest dla mnie to, kiedy widzę moje małe dłubaniny w użyciu. Mam wtedy pewność, że to, co zrobiłam naprawdę się podoba, a osoba dla której to zrobiłam czuje się w tym na tyle dobrze, że co jakiś czas wpada na pomysł przewietrzenia tych cudów ;)
